Kemal tahir nedir?

Cumhuriyet devri hikaye ve romancılarından. 1910 yılında İstanbul’da doğdu. Cezayirli Hasanpaşa Rüşdiyesini bitirdikten sonra Galatasaray Lisesini yarıda bırakarak gazetelerde çalışmaya başladı. Bir süre çeşitli memurluklarda bulundu. Yedigün, karikatür dergilerinde ve Tan Gazetesinde çalıştıktan sonra, 1938 yılında askeri mahkemece 15 sene hapse mahkum edildi. Çankırı, Çorum, Kırşehir, Malatya hapishanelerinde yattı. 1950’den sonra İstanbul’a dönerek serbest yazarlığa başladı. İlk önce şiir denemeleri yapan Kemal Tahir, uzun bir süre günlük hikayeler, dedektif ve macera romanları yazmış, on beş kadar takma ad kullanmıştır. Romanlarına, malzemesini cezaevlerinde tanıdığı sayısız insan tiplerinden, sürgün bulunduğu köy çevrelerinden almıştır.

Romanlarında köylü tipleri veya büyük şehirde çalışmaya gelmiş gurbetçi köylüleri işlemiştir. Bu hikayelerde konuya, ayrıntılara, fikir ve meselelere önem vermiş, şahısları bir zaman içinde iyice tanıtmış, törelerin ve çevrelerin tasvirlerini, geniş tutmuştur. Anlattığı olayların dışında gözlemci kalarak, sosyalist fikirleri işlemiş ve tespit ettiği olayları belli (sosyalist) açıdan yorumlamıştır. Bir meseleyi, bir derdi, bir kötülüğü ortaya koyarak, ümid ettiği gaye peşinde koştuğu dikkati çeker. Kemal Tahir’e göre Anadolu’da insanların gönülden bağlı olduğu din ve manevi değerler, onların sosyalizmi kabul etmelerine mani olmakta, sosyalist fikirler bu sebepten yayılmamaktadır. hürriyet ve demokrasi de halkın sosyalist düzeni aramasına fırsat vermemektedir. Bu sebeplerden Kemal Tahir, sosyalist hareketin köyden başlayamayacağına ve ancak büyük şehirden, aydın kadrodan, tepeden inme geleceğine inanmaktadır.

Görüşlerini, sosyalistler gibi açıktan ifade etmez. Meseleyi ağa-ırgat, hoca-öğretmen, muhtar-köylü, jandarma-eşkıya çatışmalarına bağlar. Verdiği misaller ve üslubu dertlere çözüm arayıcı değil; düzeni tahkir edici fitneci ve insanları kışkırtıcı bir hava taşır. Her derdin altında bir ekonomik sebep, bir sömürücü, dalavereci arar. Din adamlarının çoğunu kara cahil, gerici, çıkarcı ve ahlaksızmış gibi tasvir ederek okuyucusunda din adamlarına karşı nefret uyandırmaya çalışır. Kemal Tahir, 1973’te İstanbul’da öldü. Romanları:

Sağırdere (1955), Esir Şehrin İnsanları (1956), Körduman (1957), Rahmet Yolları Kesti (1957), Yediçınar Yaylası (1958), Köyün Kamburu (1959), Kelleci Mehmet (1962), Yorgun Savaşçı (1965), Bozkırdaki Çekirdek (1967), Devlet Ana (1967), Kurt Kanunu (1969), Büyük Mal (1970), Yol Ayrımı (1971).

Bunlardan Köyün Kamburu Fransızca ve Macarcaya Esir Şehrin İnsanları da Rusçaya çevrilmiştir.

Yorumlar

Bu sayfa ait yorum bulunamadı. İlk yorum yapan siz olun.

Yorum ekle

Vazgeç